In het LMSO (Landelijk Medisch Studenten Overleg) worden de acht UMC’s vertegenwoordigd door één of meerdere studenten die betrokken zijn bij de studenteninspraak van geneeskundestudenten. Jaarlijks organiseert het LMSO een congres in een van de steden, waarbij onderwerpen uit de studenteninspraak uitgelicht worden  in voordrachten, workshops, etc. met diverse sprekers.  Dit jaar was het congres op de VU in Amsterdam.

Het tweedaagse congres biedt een breed scala aan lezingen en workshops. Op dit congres zijn leden van studentenraden, MFV's, JVT’s van alle faculteiten vertegenwoordigd.

Het uitgangspunt was dit jaar competent met compassie, de naam van het curriculum van het VUmc waarop het raamplan 2009 is gebaseerd. Tegenwoordig moet een arts niet alleen maar over medische kennis en vaardigheden beschikken. We moeten kunnen samenwerken en organiseren, maar ook wetenschappelijk ontwikkeld en ons dus bezig houden met onderzoek, daarnaast moet je kunnen communiceren en reflecteren naar jezelf maar ook naar anderen toe.  Maar hoe kun je dit een toekomstig arts allemaal leren? Dat was de vraag van dit congres.

Op de lezingen werden de competenties besproken. Waarom is het zo belangrijk om als arts over deze te beschikken? Deze vraag werd beantwoord.

In de workshops werden tools gegeven om jezelf te ontwikkelen in je functie door bijvoorbeeld meer te leren over effectief vergaderen of voorzitten of om te leren omgaan met Photoshop (welke gegeven werd door oud vice-voorzitter extern Job de Grefte en vice-voorzitter extern Stanley Lambertus).  Ook werd hierin gepraat over medisch onderwijs in bijvoorbeeld de workshops  Samenstelling van een curriculum en Wetenschap in medische curricula, de ontwikkeling.

Zaterdagavond was er ook een programma dat vooral sociaal was.  Na een maaltijd in Stayokey hebben we tot in de late uurtjes gedanst op het halloweenfeest. IFMSA was hier weer sociaal en gezellig als altijd. Contacten zijn gelegd en mede daardoor staat ook bij deze organisaties IFMSA weer op de kaart. Het is mooi te zien dat er veel mensen zijn die zich willen inzetten voor het verbeteren van het medisch onderwijs. Deze studenten bezitten wel degelijk competenties.

Dan rest nog een kleine negatieve kanttekening: de lezingen gingen vooral over het belang van de competenties en minder over hoe je die competenties kon aanleren. Ik had graag willen horen wat nu de beste methode is om iemand tot een goede arts te maken. Zijn colleges nuttig? Hoe zou de balans moeten zijn met de praktijk en wanneer begin je daarmee? Er zijn veel verschillen tussen de faculteiten en ik had meer over deze verschillen willen leren en vooral waarom de verschillende universiteiten hiervoor kiezen.