Louise Grebel is afgelopen november naar het World Healthcare Students’ Symposium (WHSS) in Egypte geweest.  WHSS is een symposium met als doel medische, farmacie, verpleegkunde en andere studenten uit de gezondheidssector bij elkaar te brengen. Om discussie op gang te brengen, begrip voor elkaars beroep te creëren, vaardigheden te ontwikkelen en awareness te creëren voor het concept multidisciplinair werken.

De eerste dag gaat voornamelijk over multidisciplinaire samenwerking. Klinkt misschien als een vanzelfsprekend begrip, maar het kan wat mij betreft niet vaak genoeg aangestipt worden. De lezingen worden interactief gehouden wat betekend dat ik samen met een van mijn kamergenoten meerdere malen naar voren moet om samen met de professor elkaars handen vast te houden en samenwerking te symboliseren… ’s Middags een training ‘project management’, zelf al meerdere malen gevolgd, maar achteraf toch leuk hoe je in korte tijd een interessant project weet te bedenken.

Tweede dag is ‘Global Health’ het thema met lezingen over gezondheidszorgsystemen en ‘right to health’. Onderwerpen die nooit gaan vervelen over te praten en bovendien blijven verbazen hoe het er in sommige landen aan toe gaat. De derde dag staat de ethiek centraal en weten de Nederlanders (althans een deel) weer eens een statement te maken door weg te lopen als een geplande discussie een propagandapraatje lijkt te worden tegen abortus. Op dat soort momenten merk je maar weer hoe wij opgevoed worden met dat je altijd verschillende kanten van een verhaal moet laten horen en dat dit niet overal zo is. De laatste dag gaat over basic live support. Voor mij min of meer gesneden koek, maar zeker voor veel farmaciestudenten een zeer bruikbare praktische dag.

Naast de lezingen, training en workshops komen er een aantal projectpresentaties tussendoor. Leuk om te zien waar anderen mee bezig zijn en je krijgt altijd toch weer de kriebels er zelf mee aan de slag te gaan of deel te nemen. Daar zijn dit soort symposia ideaal voor, ideeën verzamelen! Zorg dus dat je als je terug komt tijd hebt om ermee aan de slag te gaan. Dat zal ik me ook herinneren voor de volgende keer.

Maar buiten het educatieve programma is er ook een heel sociaal programma. Officieel georganiseerde feestjes met buikdanseressen en natuurlijk de beroemde national food&drinking party. Een cultureel uitstapje Alexandria in op de donderdagmorgen.  Maar ook de lunch, diner en vrije uurtjes zijn een sociaal programma. Mensen leren kennen van over de hele wereld en uitwisselen van ideeën, kennis en een hoop cultuur.

Discussies die er pittig aan toe kunnen gaan, tips waar je het mooist de 4 seizoenen kan zien of anderen uitleggen wat swaffelen is. Het komt allemaal aan bod.

Maar aan alles komt een eind en dus ook aan WHSS2009. Samen met Mickey en de Fransman gaan we zaterdagmiddag nog gauw even naar de piramides. Een gevonden hoefijzer wordt mijn enige Egyptische souvenir. Uiteindelijk zijn we er tot na sluitingstijd als alle toeristen weg zijn en de zon al onder gaat. Een mooie afsluiting, maar voor we naar het vliegveld gaan, komen we eerst nog in het drukke Cairo terecht. Die avond is er een belangrijke kwalificatiewedstrijd voor het WK. Als we op een gegeven moment op een grote groep Egyptenaren stuiten die onder luid geroep en gezang met vlaggen en vuur zwaaien, voelen wij dames ons niet meer zo op ons gemak met onze blonde haren. We duiken voor de laatste keer met een taxi het chaotische en levensgevaarlijke Egyptische verkeer in terug naar het vliegveld. Aldaar kijken we de hele wedstrijd op prachtplaatsen en worden we nadat ze gewonnen hebben meegesleurd in het feestgedruis. Vier uur ’s nachts vertrekt uiteindelijk ons vliegtuig en nog voor we op zijn gestegen ben ik in een diepe slaap.

Dankjewel Nederlandse delegatie voor een heerlijke week en dankjewel in het bijzonder Andrea en Hager. Als leden van de Joint Working Group hebben jullie een prachtsymposium en daarmee een prachtervaring neergezet!