Zomeractiviteiten voor vluchtelingen kinderen

Waarom?

Op een asielzoekerscentrum is het leven wat anders dan voor ons: gezinnen zitten op betrekkelijk kleine kamers in stressvolle omstandigheden: er is onduidelijkheid over de toekomst (blijven of terug) en asielzoekers mogen niet werken. In de zomervakantie zijn ook nog eens de kinderen thuis. Bij De Klencke was er deze zomer een bijkomend probleem: het centrum zou in september sluiten en de gezinnen met kinderen zouden zoveel mogelijk in de vakantie verhuizen (een klein lichtpuntje van menselijkheid in het beleid, waar de asielzoekers actie voor hadden moeten voeren en hadden gedemonstreerd op de dam). Een extra stressfactor was dat de mensen die moesten verhuizen dit welgeteld drie dagen voor de geplande verhuisdatum te horen kregen, nauwelijks voldoende om afscheid te nemen van vrienden en bekenden.

Doel
Door één dag in de week activiteiten te organiseren ontlasten we de ouders en ‘vaste vrijwilligers’ bij het centrum en bezorgen bovendien de kinderen een leuke dag dat ze echt de schoolvakantie kunnen proeven.

Middelen
In 2002 heeft IFMSA-NL van het COA (centrale opvang asielzoekers) een bedrag van €1000,-toegewezen gekregen voor het organiseren van activiteiten in die zomer. Omdat er nogal ruim begroot was, bleef een bedrag van meer dan €700,- over dat we mochten behouden voor het volgende jaar. Gelukkig maar, want ondertussen bleek dat de politiek rond de tijd van Fortuyn vond dat asielzoekers te veel luxe hadden en dat terwijl ze geen legitieme reden zouden hebben om naar Nederland te komen. Sinds 2003 was er dus geen geld meer voor dergelijke activiteiten. Na de activiteiten van 2003 bleef er wederom een bedrag over van meer dan €500, waarvan ongeveer de helft is gebruikt voor de activiteiten van 2004.


Een verslag

IFMSA zomeractiviteiten 2004
op asielzoekerscentrum De Klencke in Buitenveldert (Amsterdam)


In navolging op de zomeractiviteiten die de afgelopen 2 jaar werden gehouden voor kinderen op asielzoekerscentra in en bij Amsterdam besloten Titia, Laurien, Lieke, Margriet en Thijs ook dit jaar weer activiteiten te organiseren om de zomer wat leuker te maken voor de kinderen. Dit maal wel in een iets andere opzet: we wilden het wat simpeler houden en de ons beperken tot één centrum in plaats van twee zoals in 2002 en 2003. Bovendien zouden we de activiteiten spreiden over de hele zomervakantie: iedere woensdag, elke week.


Dag 1: Spelen in het Amsterdamse Bos
Op 21 juli organiseerden we de eerste activiteit: we zouden de bus nemen naar het Amsterdamse Bos en daar allerlei spelletjes doen. We (kinderen èn vrijwilligers) wisten ons goed te vermaken met de spullen die we konden lenen bij de kinderfeestwinkel, die ook vorig jaar de activiteiten heeft gesteund door gratis wat spullen uit te lenen. Zo hielden we een estafette met verschillende hindernissen (zoals een stukje zaklopen, door een hoepel gaan enz), gingen we blikken gooien, een toren bouwen van blikken, flesvoetballen en nog meer leuke dingen. Het was spannend of we het droog zouden houden maar uiteindelijk zijn maar een paar druppels gevallen. Op het eind van de dag trakteerde Hugo alle kinderen op ijs. De vrijwilligers die dag waren Sonja, Hugo, Margriet, Lieke en Thijs. Er waren 11 kinderen mee.

Dag 2: Buikdansen
Op 28 juli waren Sandra en Bettie, een professioneel clownsduo, bereid gevonden de kinderen te komen vermaken met een curcus buikdansen. Die dag waren zo’n acht kinderen in het centrum aanwezig. Eerst gaf Bettie een mooie demonstratie van hoe buikdansen eruit zou moeten zien, wat bij twee kleine jongetjes tot heel wat gegiechel leidde. Vervolgens waren de kinderen en vrijwilligers aan de beurt om het buikdansen zelf te leren. Een voor een werden verschillende bewegingen uitgelegd en uiteindelijk kon er een hele dans worden opgevoerd. De jongste kinderen keken graag toe, maar vonden meedoen toch wat te eng. De wat oudere kinderen en de vrijwilligers hebben wel fanatiek meegedaan. Na een klein uurtje cursus was iedereen uitgedanst. Vrijwilligers deze dag waren Rosemarijn, Laurien, Margriet en Lieke.

Dag 3: Naar Artis
Op 4 augustus gingen we met de kinderen naar Artis, waarvoor een hele reis met de metro en een eindje lopen nodig was. Gelukkig was het dat waard: Sander en Margriet, die bij Artis werken, wisten een hoop te vertellen over alle dieren en konden ook nog eens oude tanden van gestorven giraffen laten zien, zo groot als keien! Na een hoop te hebben gezien en gehoord was het tijd om even uit te razen in het speeltuintje op het terrein van Artis. Konden de vrijwilligers ook even bijkomen op het terras. Op het klimkasteel konden alle kinderen zich helemaal uitleven en van de glijbaan naar beneden roetsen. Alsof het nog niet warm genoeg was tijdens de hittegolf van deze zomer, leefden de kinderen zich daar uit. Vervolgens gingen we nog even kijken bij de zeeleeuwen die eten kregen en daarna was het jammer genoeg tijd om naar huis te gaan. Vrijwilligers deze dag waren Daniella (uit Groningen!) en haar zusje Alice, Sonja, Margriet en haar vriend Sander, Hanneke en Thijs.


Dag 4: Teddyberenziekenhuis
Net als vorig jaar stond het Teddyberen ziekenhuis op het programma. Ieder kind kreeg een teddybeer (of hond, koe en zelfs een kikker!) die door het kind een identiteit en een medisch probleem kreeg toegedicht. Zo was er bijvoorbeeld een knuffel-koe die te dik was omdat ze te veel gras zou hebben gegeten, waarop de huisarts besloot de koe naar het ziekenhuis te sturen voor zeven maagbanden, aangezien een koe zeven magen heeft! Andere knuffels hadden bijvoorbeeld een gebroken poot of staart zodat er veel werd gegipst. Gezond en wel verlieten de knuffels na zo’n anderhalf uur het ziekenhuis, waarop twee vrijwilligers mee naar buiten gingen om daar nog even te spelen en de rest binnen het hele ziekenhuis weer inpakten. Leuke dag en bovendien leerzaam! De vrijwilligers waren deze dag Hester, Daniella, Marloes, Josine en Thijs en er waren 10 kinderen.


Dag 5: Naar Nemo
Was het Teddyberen ziekenhuis leerzaam, Nemo (het science centre) is nog veel leerzamer. Dit science centre is fascinerend en is mede bedoeld om kinderen enthousiast te maken voor de wetenschap en techniek. Een educatief maar leuk uitje dus. De kinderen maakten er hun ‘ontdekkingsreis tussen fantasie en werkelijkheid’: ze konden in een echte zeepbel staan, zagen een driedimensionale film, konden met van alles spelen en konden de grenzen van de natuurwetten ontdekken. De kinderen waren na twee uur nauwelijks naar huis te krijgen dus ook dit was weer een geslaagd uitje. Wel was het jammer dat er minder kinderen waren dan gehoopt (slechts vier) omdat ze bijna allemaal al waren verhuisd. Zes vrijwilligers was wel een beetje veel maar daardoor konden de vrijwilligers zelf ook genieten van alle leuke en mooie dingen. De vrijwilligers waren Josine, Lieke, Marja, Laurien, Thijs en zijn zus Emma.